Archive for the ‘ဘာသာျပန္’ Category

h1

အဲဒီလိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္….

November 26, 2008

-ဆိုးရြားတဲ့ နာက်င္မႈတစ္ခုဟာ သက္သာေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ေပမယ့္ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားမႈတစ္ခုကေတာ့ ဘ၀တစ္ခုကို ေသေစႏိုင္တယ္တဲ့ေလ…

– ေရနစ္ဖို႔တစ္ခုတည္းအတြက္ေတာ့ ေရထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနစရာမလိုပါဘူးေလ….

– ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲျခင္းက ခြန္အားထက္ ပိုမိုတန္ေၾကးႀကီးမားတယ္ဆုိပဲ။ (ေလာကမွာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးက ယုတ္မာ ေကာက္က်စ္မႈပဲေလ…. ဟုတ္တယ္ဟုတ္)

– တေညာင္ေညာင္ေအာ္ေနတဲ့ ေၾကာင္ကေတာ့ ခပ္ည့ံညံ့မုဆိုးတစ္ေကာင္ဆိုတာ သက္ေသျပေနတယ္…. (ေဟာင္လြန္းတဲ့ေခြး လူမေလးတဲ့…)

– လူေတြက အမနာပ ေျပာေနရင္ေတာင္ ကိုယ့္ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ကိုင္စြဲထားမွာပဲ။ (ကိုယ္ယံုၾကည္ရာအတြက္ေတာ့ အသက္ပင္ ေသေသ ဆိုတာေလ…. မယံုဘူးလား…)

– သင္ကလြဲၿပီး သင့္ရဲ႕ခြန္အားကို ဘယ္သူမွ ဆုတ္ယုတ္ေစမွာ မဟုတ္ဘူး… (ကိုယ့္ကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္တာကေတာ့ . . . ေသခ်ာတယ္… ကိုယ္ပါပဲ)

– ဆင္းရဲဖို႔ဆိုတာ တန္ႀကီးႀကီးမားလြန္းပါတယ္…. (ဆင္းရဲျခင္းေလာက္ ဆိုးရြားတာ ဘာမွမရွိဘူး… ဆင္းရဲျခင္းက ရုန္းထြက္ရမယ္… )

– ေကာင္းမႈကို မေဆာင္ၾကဥ္းေပးတာေလာက္ ဆိုးရြားတဲ့ မေကာင္းမႈဆုိတာ မရွိပါဘူး… (ဘာမွမလုပ္ဘဲ ထုိင္ေနတာထက္စာရင္ တစ္ခုခု လုပ္ေနတာ ပိုမေကာင္းဘူးလား…..ဒါက ကိုယ့္အျမင္ပါ)

– သင့္ရဲ႕ ႏွလံုးသားတံခါးကို ဖြင့္ထားလိုက္ပါ…. (ဒါဆိုရင္ အားလံုးနဲ႔အတူ မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ၿပီေလ…. စကားလံုးခ်င္း တူသြားၿပီေလ)

– ခ်မ္းသာျခင္းက သုခဆုိရင္ ဘာေၾကာင့္ ဆင္းရဲျခင္း(ငိုေၾကြး၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း)ဆိုတာ ရွိေနရတာလဲ။ ဆင္းရဲဲျခင္းက ဒုကၡတဲ့ ဒီလိုဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ဆင္းရဲျခင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းေတြ ရွိေနရတာလဲ…. (ခ်မ္းသာျခင္းက ဘယ္လိုဒုကၡေတြကို ၾကံဳေတြ႔ေစမွာလဲ…. )

– ကိုယ္ေျပာတဲ့စကားကို ကိုယ္တာ၀န္ယူရမွာေပါ့… (ဆိုခဲေစ ၿမဲေစေလ)

– တံစုိးလက္ေဆာင္ဆိုတာ တံခါးအားလံုးကို ဖြင့္ႏို္င္တဲ့ေသာ့ေလ… (လာဘ္ေပး …. ရန္မလိုတဲ့… ဟုတ္တယ္ဟုတ္)

– စည္းလံုးျခင္းက ခြန္အားတဲ့ ….(ႏွမ္းတေစ့တည္းနဲ႔ေတာ့ ဆီမျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ.. ဒါေပမယ့္ … )

– ဘာမွမသိတဲ့သူက ဘာမွမခံစားရတဲ့သူတဲ့…. (ဘာမွမရွက္တဲ့သူတဲ့…. ဒီစကားလံုးကို ဆရာမ မေနာ္ဟရီရဲ႕ အျဖဴေရာင္သက္တံ့တစ္စင္းနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ေရာင္စံုသီခ်င္းထဲကေန… ယူသံုးထားတာ… ဆရာမ ခြင့္ျပဳပါ…ေနာ္)

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ လာဖတ္ခိုင္းတဲ့ စာကို ဘာသာျပန္ လိုက္တာပါ…. တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ ေလးပါ…

မိုးေန

Advertisements
h1

ျပန္လာမွာပါ ၁

October 31, 2008

ကြၽန္ေတာ့္အလုပ္က ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ အေမြဆက္ခံသူေတြ၊ ထြက္ေျပးေနတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ေတြ၊ ေရွာင္ပုန္းေနတဲ့ ေၾကြးၿမီသည္ေတြကို ေျခရာခံၿပီး လိုက္ရွာေပးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိးအေထြေထြေသာ အမႈသည္ေတြနဲ႔ အံ့ၾသစရာအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရင္ဆုိင္ၾကံဳေတြ ႔ရေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီကို ဂြၽန္စကြီးယား စာေရးၿပီးေျပာျပခဲ့တဲ့ အမႈကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အလြန္ကို အ့ံအားသင့္စရာနဲ႔ စိတ္လႈပ္ရွားစရာေကာင္းတဲ့ အမႈျဖစ္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ေမာ္ရီယယ္ေဖာ္လာဟာ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွာ လက္ထပ္ခဲ႕ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္မထပ္ခင္ ၄ႏွစ္ေလာက္က ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးရဲ ႔ ခင္ပြန္းဟာ ကိုရီးယားမွာ ေသဆံုးခ့ဲပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးဟာ သူတို႔ရဲ ႔ ၈ ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလး ကေလာ္ဒီယာကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ႏိုင္တဲ့ အင္အားမရွိတဲ့အတြက္ သမီးငယ္ေလးကို နယူးေယာက္မွာရွိတဲ့ ယူတီကာေဒသက မိဘမဲ့ေဂဟာကို ပို႔ခဲ့ရပါတယ္။ သမီးေလးကို မိဘမဲ့ေဂဟာပို႔ၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး သူမဟာ ေနာက္တႀကီးစြာ ရေနပါတယ္။ အခု ကြၽန္ေတာ္ဟာ ကေလာ္ဒီယာကို ရွာေဖြၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးရဲ ႔ ဆႏကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလာ္ဒီယာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဘယ္လိုသဲလြန္စမ်ဳိးကိုမွ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေျခရာ မေကာက္မိပါဘူး လို႔ အစခ်ီထားတဲ့ သူ႔စာကို ဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။

သမီး ဒီမွာ ခဏေလးပဲေနရမွာပါ။ အေမ သမီးကို မၾကာခင္ ျပန္လာေခၚမယ္ေနာ္ လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ဇနီးက ကေလာ္ဒီယာကို ေနာက္ဆံုးေျပာခဲ့ ပါတယ္။ ကေလာ္ဒီယာရဲ ႔ ပံုပန္းသဏာန္ကေတာ့ ေရႊေရာင္ဆံပင္နဲ႔ အျပာေရာင္မ်က္၀န္းတစ္စံုကို ပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး သူမရဲ ႔ ထူးျခားခ်က္က ေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဂီတမွာ ပါရမီထူးတဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း စကြီးယားက ဆက္လက္ေရးသားထားပါတယ္။ မိဘမဲ့ေဂဟာက ႏွစ္စဥ္ ေပးပို႔တဲ့ အစီအရင္ခံစာေတြအရ ကေလာ္ဒီယာဟာ အဆိုသင္တန္း တက္ေရာက္ဖို႔ အရည္အခ်င္းမီတဲ့အတြက္ သင္တန္းတက္ေရာက္ေန ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအစီရင္ခံစာေတြဟာ တစ္ႏွစ္အၾကာ ကေလာ္ဒီယာကို ေမြးစားဖို႔ေခၚယူသြားၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာ့ ရပ္တန္႔သြားခဲ့ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ သူမကို စြန္႔ပစ္ခဲ့တာဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၂ ႏွစ္ ၾကာျမင့္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ စကြီးယားက စာထဲမွာ ထပ္မံေရးသားထားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ စကြီးယားကို ဖုန္းေခၚလုိက္ေတာ့ သူ႔ရဲ ႔အသံကေန ရိုးသားမႈကို ကြၽန္ေတာ္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ဇနီးသည္ဟာ ကေလာ္ ဒီယာရဲ ႔ လက္ရွိဘ၀ကို ေႏွာင့္ယွက္ခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ သူမရဲ ႔ဘ၀ေလး အဆင္ေျပမေျပဆိုတာနဲ႔ သူမကို ေတြ ႔ခြင့္ရမရဆိုတာကိုပဲ သိခ်င္ပါတယ္လို႔ သူက ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာပါတယ္။

ဒီကိစဟာ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားမယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ အတတ္္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဇနီး ခံစားေနရတာကို မၾကည့္ရက္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ဆႏေလးကို ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ပါတယ္။

ဒီလိုလူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ စကားကို ကြၽန္ေတာ့္မွာ ျငင္းပယ္ႏိုင္တဲ့ ခြန္အားမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ တရား၀င္ေမြးစားလိုက္တဲ့ ကေလးေတြေနာက္ကိုလိုက္ဖို႔ဆိုတာ မိဘအရင္းေတြအတြက္ အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့အလုပ္ဆိုတာကိုပါ။ နာမည္ႀကီး မိဘမဲ့ေဂဟာေတြဟာ ေမြးစားခံလိုက္ရတဲ့ကေလးရဲ ႔အေျခအေနနဲ႔ မိဘေတြကို ဖြင့္မေျပာၾကပါဘူး။ တရားရံုးက ထုတ္ျပန္ ထားတဲ့ အေမြစားအေမြခံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေထာက္အထားေတြအရလည္း ဒါဟာ ဖံုးကြယ္ထားရမယ့္ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ ယူတီကာကို ေလယာဥ္နဲ႔ ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္။ မိဘမဲ့ေဂဟာကို အလည္သြားေရာက္ၿပီး တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ့ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က ကြၽန္ေတာ့္ေမးခြန္းေတြကို ေျဖဆိုဖို႔ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သူတို႔အတြက္ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္တစ္ခုဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ နားလည္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ရဲ ႔စကားေတြထဲက သဲလြန္စတစ္ခ်ဳိ ႔ကို ကြၽန္ေတာ္ အမွတ္မထင္ ရလိုက္ပါတယ္။ သူမဟာ ေကာင္းစြာျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခံရၿပီး အခုဆိုရင္ သူမရဲ ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈလမ္းေၾကာင္း ေပၚမွာ ရပ္တည္ေနတဲ့အေၾကာင္းပါ။

ဒီအခ်က္က ကေလာ္ဒီယာဟာ သီခ်င္းဆိုျခင္းနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈ ျပဳလုပ္သလားဆိုတာ ကြၽန္ေတာ့္ကို သိခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအဆုိရွင္ေတြရဲ ႔ဖိုင္တြဲထဲက ပထမနာမည္ ကေလာ္ဒီယာပါၿပီး အသက္ ၂၁ႏွစ္အရြယ္၊ ေရႊေရာင္ဆံပင္နဲ႔ အျပာေရာင္မ်က္လံုးပိုင္ရွင္ အဆိုေတာ္ကို ရွာေဖြခဲ့တယ္။ အဲဒီအထဲက ကေလာ္ဒီယာသံုးေယာက္ကို ရွာေဖြေတြ ႔ရွိခဲ့ တယ္။ ပထမတစ္ေယာက္က အက္တလန္တာဟိုတယ္မွာ သီခ်င္းဆိုပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေကာ္လိုရာဒိုမွာရွိတဲ့ ခရီးသြား တီး၀ိုင္းတစ္ခုမွာ သီဆိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ကြၽန္ေတာ္ ရွာေဖြေနတဲ့ ကေလာ္ဒီယာ မဟုတ္ပါဘူး။

တတိယေျမာက္ ကေလာ္ဒီယာကိုေတာ့ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ၿမိဳ ႔ရဲ ႔ႏိုက္ကလပ္ငယ္ေလးတစ္ခုမွာ ရွာေဖြေတြ ႔ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူမရဲ ႔နာမည္ အျပည့္အစံုက ကေလာ္ဒီယာဘလဲယား ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သူမဆီကို စာတိုေလးတစ္ေစာင္ေရးၿပီး ေတြ ႔ခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈပထမပိုင္းအခ်ိန္မွာ ကလပ္ထဲကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ စတိတ္စင္ေပၚမွာ သူမနဲ႔ ပရိသတ္ အၾကား ကန္႔လန္႔ကာပါးပါးေလးခ်ထားၿပီး ျခားထားပါတယ္။ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္က သူမဟာ ပိန္ပိန္ပါးပါး ေခ်ာေမာလွပတဲ့ မိန္းမပ်ဳိ ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူမရဲ ႔အသံဟာ ၾကည္လင္ခ်ဳိျမၿပီး စတိတ္ေပၚက သူမရဲ ႔ဟန္ပန္က အေတာ္ေလး ၾကည့္ေကာင္းတာကုိ ေတြ႔ရပါ တယ္။ ပရိသတ္အားလံုးက သူမကို ႏွစ္ၿခိဳက္အားေပးၾကသလို ကြၽန္ေတာ္လည္း သူမရဲ ႔အသံကို သေဘာက်မိပါတယ္။

သူမ သီဆိုမႈ ၿပီးဆံုးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အ၀တ္လဲခန္းထဲကို လိုက္သြားပါတယ္။ သူမဟာ ခံုေပၚမွာထိုင္ၿပီး ခ်ည္ထိုးေနပါတယ္။ သူမက ကြၽန္ေတာ္ ၀င္လာတာကို ေမာ့မၾကည့္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္ မိတ္ဆက္လိုက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ သူမက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ ႔စာကို မန္ေနဂ်ာက ဖတ္ျပတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ သူမအျမင္ကြယ္ေနတဲ့ အတြက္ ကိုယ္တိုင္မဖတ္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

ဒီကိစဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ခင္ဗ်ား မ်က္စိမျမင္ရတာ ကြၽန္ေတာ္ မသိပါဘူး မစ္ဘလဲယား လို႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း ထစ္ထစ္အအနဲ႔ ေျပာလိုက္မိပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ကြၽန္မ မ်က္စိမျမင္ရတာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား မသိပါဘူး။ စတိတ္ေပၚမွာ ကြၽန္မကို လူတစ္ေယာက္က လာမေခၚမခ်င္း ကန္႔လန္႔ကာအၿမဲ ခ်ထားတာေလ။

ခင္ဗ်ား ေဆးကုသမႈေကာ ခံယူၿပီးၿပီလား။

ဟင့္အင္း။ ကြၽန္မက ေမြးရာပါ မ်က္စိမျမင္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ အခု ရွင္ ဘာကိစရွိလို႔လဲ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ကေလာ္ဒီယာအစစ္ကို ရွာေတြ႔ၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ အလိုလိုသိေနတယ္။ သူမကို ကြၽန္ေတာ့္ရဲ ႔ အမႈသည္အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ရွင္းျပတာကို နားေထာင္ေနစဥ္မွာ သူမရဲ ႔မ်က္ႏွာဟာ တျဖည္းျဖည္း ခက္ထန္မာေက်ာလာပါတယ္။

ဟုတ္တယ္။ အဲဒီကေလးက ကြၽန္မပဲ။ ကြၽန္မ အသက္ ၈ ႏွစ္အရြယ္မွာ ကြၽန္မအေမက ကြၽန္မကို စြန္႔ပစ္ခဲ့တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲသိလား။ ကြၽန္မ တျဖည္းျဖည္းမ်က္စိကြယ္လာလို႔ပဲ။

ကေလာ္ဒီယာဟာ သူမအေမကို ခါးခါးသီးသီး နာက််ည္းေနပါတယ္။ သူမဟာ သူမအေမ ဘယ္မွာရွိေနတယ္။ ဘယ္လိုအေျခအေနရွိတယ္ ဆိုတဲ့ သူမအေမနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဘယ္အရာကိုမွ သိခ်င္စိတ္မရွိပါဘူး။ သူမရဲ ႔ေမြးစားမိဘေတြကို အလြန္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေၾကာင္း သူမရဲ ႔ေျပာ စကားမ်ားအရ သိလိုက္ရပါတယ္။ လက္ရွိ သူမဟာ ေမြးစားမိဘႏွစ္ပါးႏွင့္အတူ ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ေလးတစ္ခုမွာ အတူတကြေနထုိင္ ေနပါတယ္။ သူမမိခင္နဲ႔ေတြ႔ဆံုဖို႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ ႔ေတာင္းဆိုမႈကို သူမက ယတိျပတ္ျငင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ဂြၽန္စကီးယားႏွင့္ ကစားေျပာျဖစ္တဲ့အခါမွာ ကေလာ္ဒီယာရဲ ႔အျမင္ကြယ္မႈအေၾကာင္းနဲ႔ သူမရဲ ႔နာက်ည္းမႈေတြကို ေျပာျပလိုက္ ေတာ့ သူဟာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ တိတ္ဆိတ္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူက –

ကြၽန္ေတာ္ တကယ့္ကို စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကေလာ္ဒီယာရဲ ႔စိတ္ေျပာင္းလဲဖို႔အတြက္ ခင္ဗ်ား အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားေပးေစခ်င္ တယ္ဗ်ာ။

ဒါဟာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ကိစတစ္ခုပါ။ ကေလာ္ဒီယာကို မိဘမဲ့ေဂဟာပို႔တဲ့အခ်ိန္ ကေလးမေလးမွာ အျမင္ကြယ္ေနၿပီဆိုတာ ခင္ဗ်ားဇနီး သိတယ္ မဟုတ္လား။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပမည္)

ဘာသာျပန္သူး မိုးေန

Ref; I’ll come back for you

From; Reader’s Digest


h1

ဘယ္သူ႔ကို ေရြးခ်ယ္မွာလဲ

October 23, 2008

ကြၽန္မ အိမ္အျပင္ကို ထြက္လာေတာ႕ မုတ္ဆိတ္ျဖဴနဲ႔ အဘုိးအိုသံုးဦး ကြၽန္မျခေရွ ႔မွာ ထိုင္ေနတာကို ေတြ ႔လိုက္ရပါတယ္။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ကြၽန္မသူတုိ႔သံုးဦးစလံုးကို မသိဘူးဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးအိုသံုးေယာက္စလံုးဟာ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿပီး ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္တဲ့ပံုေပါက္ေနတဲ့အတြက္ ကြၽန္မ သူတုိ႔ကုိ အိမ္ထဲဖိတ္ေခၚၿပီး တစ္ခုခုေကြၽးေမြးဖုိ႔ စီစဥ္လုိက္ပါတယ္။

သူငယ္မရဲ ႔ ခင္ပြန္းေကာ အိမ္မွာ ရွိရဲ ႔လား လို႔ အဘိုးအိုက ကြၽန္မကို ေမးပါတယ္။ ကြၽန္မလည္း ကြၽန္မခင္ပြန္းမွာ အိမ္မွာမရွိေၾကာင္းႏွင့္ အျပင္ထြက္သြားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္က ဒါဆို အဘိုးတို႔ အိမ္ထဲကို ၀င္လို႔မရေသးဘူး လို႔ ျပန္ေျဖပါ တယ္။ ကြၽန္မလည္း ထူးဆန္းတယ္လို႔ ခံစားရၿပီး ခင္ပြန္းသည္ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနပါတယ္။

ညေနေစာင္းလို႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ျပန္လာတဲ့အခါ ကြၽန္မလည္း အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပလိုက္ေတာ့ အမ်ဳိးသားက သြားေခၚလိုက္ေလ။ ငါ ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔ လာမွာပါ လို႔ ေျပာေတာ့ ကြၽန္မလည္း အိမ္အျပင္ကို ထြက္ၿပီး အဘိုးတို႔ကို သြားေခၚပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ အဘိုးအိုတစ္ဦးက အဘိုးတို႔ သံုးဦးစလံုး သမီးတို႔ရဲ ႔အိမ္ထဲကို တစ္ၿပိဳင္တည္း၀င္လို႔မရဘူး လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္မလည္း သိခ်င္စိတ္ ျပင္းစြာနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔လဲ လို႔ ျပန္ေမးေတာ့ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္က ေအး . . . အဘိုး နာမည္က ခ်စ္ျခင္းေမတာတဲ့။ ဒီဘက္က အဘိုးက ေတာ့ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္းတဲ့။ ဟိုဘက္က အဘိုးကေတာ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းတဲ့။ သမီးခင္ပြန္းနဲ႔ တုိင္ပင္လိုက္ပါဦး။ ဘယ္သူ႔ကို ဖိတ္ေခၚမလဲ ဆိုတာ လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။

ကြၽန္မလည္း အိမ္ထဲျပန္၀င္လာၿပီး အေျခအေနကိုေျပာျပေတာ့ ကြၽန္မခင္ပြန္းက –

ဟာ… ေကာင္းလိုက္တာကြာ။ ဒါဆိုလည္း ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္းကိုပဲ ဖိတ္ေခၚလိုက္ေလ။ ဒါမွ ငါ့တို႔အိမ္ ခ်မ္းသာမွာကြ။

အို …. ရွင္ကလည္း ေအာင္ျမင္ျခင္းကိုပဲ ဖိတ္ေခၚရေအာင္ေလ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္တစ္ဖက္ျခမ္းမွာရွိေနတဲ့ ကြၽန္မရဲ ႔ေခ်ြးမျဖစ္သူက ကြၽန္မတို႔ စကား၀ိုင္းထဲ၀င္လာၿပီး သူ႔အၾကံကိုေပးပါတယ္။

သမီးတို႔ ခ်စ္ျခင္းေမတာကိုပဲ ဖိတ္ေခၚရင္ ပို္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဒါမွ သမီးတို႔အိမ္မွာ ေမတာတရားေတြနဲ႔ ထံုမႊမ္းေနၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနမွာေလ။

ကြၽန္မခင္ပြန္းကလည္း ေအး … ငါတုိ႔ သူ႔စကားကို အေလးထားရမွာေပါ့ကြာ။ ကဲ… ရွင္မေရ ခ်စ္ျခင္းေမတာဆိုတဲ့ အဘိုးအိုကိုပဲ အိမ္ထဲ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါကြာ လို႔ ေျပာေတာ့ ကြၽန္မလည္း အိမ္ေရွ ႔ထြက္ၿပီး –

အဘိုးတို႔ထဲက ခ်စ္ျခင္းေမတာဆိုတာ ဘယ္သူပါလဲရွင္။ ကြၽန္မတို႔အိမ္ကို ၾကြေရာက္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ရွင္။

ခ်စ္ျခင္းေမတာဆိုတဲ့ အဘိုးအိုက ျဖည္းညင္းစြာထရပ္ၿပီး အိမ္ဆီကို ေလွ်ာက္လာပါတယ္။ တျခားအဘိုးအိုႏွစ္ဦးကလည္း ထရပ္ၿပီး ကြၽန္မ ဖိတ္ေခၚလိုက္တဲ့ အဘိုးေနာက္ကို တပါတည္းလိုက္လာပါတယ္။

ကြၽန္မလည္း ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့ အဘိုးအိုႏွစ္ေယာက္ကို အံ့အားတသင့္နဲ႔ ေမးလိုက္မိပါေတာ႕တယ္။

ကြၽန္မက ခ်စ္ျခင္းေမတာကိုပဲ ဖိတ္ေခၚတာပါ။ အဘိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဘာျဖစ္လို႔ လုိက္လာရတာလဲ။

အဲဒီအခါမွာ အဘိုးအိုသံုးေယာက္က တၿပိဳင္တည္းအေျဖေပးပါတယ္။

တကယ္လို႔ သင္ဟာ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာျခင္း ဒါမွမဟုတ္ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္က အိမ္ျပင္မွာပဲ ခ်န္ေနရစ္ခဲ့ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သင္ဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတာကို ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့အတြက္ သူဘယ္သြားသြား အဘိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္က သူ႔ ေနာက္ကို လိုက္ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္ျခင္းေမတာရွိတဲ့ေနရာမွာ ေအာင္ျမင္္ျခင္းနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ျခင္းဆိုတာ အၿမဲဒြန္္တြဲရွိေနမွာပါ။

ေမတာတရားဟာ အရာရာကို ေအာင္ႏုိင္စြမ္းရွိပါတယ္။ ေမတာတရားမရွိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာလည္း မရွိႏုိင္ပါဘူး။ လူသားတိုင္းဟာ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔၊ ခ်မ္းသာဖို႔ေနာက္ေတြကို တေကာက္ေကာက္လိုက္ရင္း ေမတာတရားဆိတ္သုဥ္းလာၿပီး သည္းညည္းခံႏုိင္စြမ္းေတြ ေလ်ာ့ နည္းလာပါတယ္။ သည္းခံႏိုင္စြမ္းအားေလ်ာ့နည္းလာေတာ့ အေသးအဖြဲကိစေလးေတြကိုေတာင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္စြမ္းမရွိဘဲ ေဒါသတႀကီး တုန္႔ျပန္မိေတာ့ပါတယ္။ ေဒါသအေမွာင္ဖံုးေနေတာ့ အမွန္ကိုမျမင္ႏုိင္ဘဲ မွားယြင္းတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြ၊ ၾကြယ္၀ျခင္းေတြဟာ မၾကာခင္မွာပဲ ကြယ္ေပ်ာက္သြားရပါေတာ့တယ္။

မိမိရဲ ႔အိမ္မွာ ေမတာတရားရိွမရွိဆိုတာ မိမိတို႔အေပၚမွာပဲ မူတည္ေနပါတယ္။ ေမတာတရားကို ေရြးခ်ယ္မိမွာသာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ ျခင္းနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ျခင္းေတြကို တၿပိဳင္တည္းခံစားရႏုိင္မွာပါ။

Ref; Invitation

ဘာသာျပန္သူ – မိုးေန

h1

ဘ၀ဆိုတာ ပဲ့တင္သံပါ ………

October 17, 2008

တစ္ခါတုန္းက သားအဖႏွစ္ေယာက္ဟာ ေတာင္တန္းေလးတစ္ခုေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကပါတယ္။ ရုတ္တရက္ သားျဖစ္သူဟာ ေျခေခ်ာ္ၿပီး ျပဳတ္က်သြားပါတယ္။ သူဟာ နာက်င္လြန္းလို႔ အား ခနဲေအာ္လိုက္မိပါတယ္။ အဲဒီေအာ္သံဟာ ေတာင္ေတြကို ပဲ့တင္ရိုက္ၿပီး ျပန္ထြက္လာပါတယ္။ သူဟာ သူ႔ရဲ ႔ေအာ္သံကို ျပန္ၾကားရတဲ့အခါမွာ အလြန္အံ့အားသင့္သြားၿပီး မင္း …….ဘယ္သူလဲ လို႔ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ေအာ္ေမးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေမးခြန္းဟာလည္း သူ႔ဆီကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ သူဟာ အလြန္စိတ္လႈပ္ရွားသြားၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ……. ခင္ဗ်ားကို အရမ္းေလးစားအားက်တယ္ လို႔ ေအာ္ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာလည္း တူညီတဲ့တံု႔ျပန္သံကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ သူက သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့သူ၊ သတိမရွိတဲ့သူလုိ႔ ေဒါသတႀကီး ေအာ္ဟစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါလည္း ထပ္တူညီတဲ့ေအာ္သံတစ္ခုဟာ သူ႔ဆီကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ေရာက္လာပါတယ္။

သူဟာ နားမလည္ႏိုင္စြာနဲ႔ ဖခင္ျဖစ္သူကို လွမ္းၾကည့္ၿပီး အေဖ ……. ဘာျဖစ္တာလဲမသိဘူး လို႔ လွမ္းေမးလိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဖခင္က သူ႔ကို ျပံဳးၿပီး ငါ့သား ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္ လို႔ ေျပာၿပီး မင္းဟာ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ ပါလို႔ ေအာ္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာလည္း သူ႔ဖခင္ရဲ ႔ေအာ္သံလို အသံကို ထပ္မံၾကားလိုက္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ ေကာင္ေလးဟာ ပိုမိုအံ့အားသင့္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ဘာဆိုဘာမွ နားမလည္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔ဖခင္က ေကာင္ေလးကို သား ……. ဒါကို လူေတြက ပဲ့တင္သံလို႔ ေျပာၾကတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒါဟာ ဘ၀ပါ။ သား ………မင္းေျပာလိုက္တဲ့အရာတိုင္း၊ မင္း ျပဳလုပ္လိုက္တဲ့အရာတုိင္းဟာ မင္းဆီကို ျပန္ေရာက္လာမွာ။ လူေတြရဲ ႔ ဘ၀ဟာ သူတို႔ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့အရာေတြရဲ ႔ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈပါပဲ။ ငါ့သား ….. တကယ္လို႔ မင္းဟာ ဒီကမာႀကီးဆီကေန အခ်စ္ေတြကို ပိုရခ်င္ရင္ မင္းရဲ ႔ႏွလံုးသားထဲမွာ သူတစ္ပါးကို ခ်စ္တတ္တဲ့စိတ္ကို အရင္ဆံုးေမြးျမဴထားရမယ္။ မင္းရဲ ႔အသင္းကို အႏုိင္ရေစခ်င္ရင္ မင္းကိုယ္တုိင္ ႏုိင္စိတ္ကို ေမြးျမဴထားရမယ္။ ဒါေတြဟာ ဘ၀ရဲ ႔ဘယ္အစိတ္အပိုင္း၊ ဘယ္ရႈေထာင့္နဲ႔မဆို သက္ဆိုင္ေနတယ္။ မင္းေပးခဲ့တဲ့အရာတိုင္းကို ဘ၀က မင္းကို ျပန္ေပးမွာေလ လို႔ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

ဘ၀ဆိုတာ အမွတ္တမဲ့ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အရာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ရဲ႔ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈပါပဲ။

Ref; Mountain Story

h1

ေက်ာက္တံုးႏွင့္ သဲ

October 17, 2008

တစ္ခါတုန္းက သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ဟာ သဲကႏာရကို ျဖတ္သန္းၿပီး ခရီးတစ္ခု ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ခရီးအေတာ္အတန္သြားၿပီး တဲ့ေနာက္ လမ္းတစ္ေနရာမွာ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ စကားမ်ားၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ပထမတစ္ေယာက္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ပါးကို လွမ္းရိုက္လိုက္ပါတယ္။ အရိုက္ခံလိုက္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းဟာ နာက်င္သြားေပမယ့္ ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ သဲျပင္ေပၚမွာ ဒီေန႔ ငါ့ရဲ ႔အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက ငါ့ပါးကို ရိုက္တယ္ လို႔ ေရးလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ခရီးဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ၾကတယ္။ လမ္းတစ္ေနရာမွာ ေရအိုင္ေလးတစ္ခုေတြ ႔ေတာ့ သူတို႔ဟာ အဲဒီေနရာမွာ ခရီးတစ္ေထာက္နားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကၿပီး ေရဆင္းခ်ဳိးပါတယ္။ ေရကူးလို႔ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အရိုက္ခံရတဲ့ တစ္ေယာက္ဟာ ေရနစ္မလို ျဖစ္သြားေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ကို အလ်င္အျမန္ ဆယ္ယူၿပီး အသက္ကယ္လိုက္တယ္ေလ။ ေရနစ္ တဲ့တစ္ေယာက္ဟာ အနည္းငယ္ေနသာထုိင္သာ ရွိလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးေပၚမွာ ဒီေန႔ ငါ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက ငါ့ရဲ ႔ အသက္ကို ကယ္တင္လိုက္တယ္ လို႔ ေရးလိုက္တယ္။

ဒီအခါမွာ သူ႔ကို ပါးရိုက္ခဲ့သူ၊ သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္ခဲ့တဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက ငါ မင္းကို ပါးရိုက္လိုက္ေတာ့ မင္းက သဲေပၚမွာ ေရးခဲ့တယ္ေနာ္။ အခု မင္းကို အသက္ကယ္လိုက္ေတာ့ မင္းက ေက်ာက္တံုးေပၚမွာ ေရးတယ္။ ဘာေၾကာင္႕လဲ လို႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ေမးခြန္းထုတ္လိုက္တယ္ေလ။

အဲဒီအခါ အရိုက္ခံခဲ့ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ငါတုိ႔ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္ရင္ အဲဒီနာက်င္မႈေတြကို သဲေပၚမွာပဲ ငါတုိ႔ ေရးသင့္တယ္။ အခ်ိန္အတန္ၾကာလာတဲ့အခါ ေလမုန္တိုင္းတိုက္ခတ္လာရင္ သဲေပၚမွာေရးထားတဲ့အရာ ထင္က်န္ရစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ေလနဲ႔အတူ လြင့္ပါသြားၿပီး ဒီနာက်င္မႈေတြကို ေမ့ေပ်ာက္သြားမွာပါ။ တကယ္လို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ငါတို႔ကို ေကာင္းက်ဳိးျပဳခဲ့တယ္ဆိုရင္ အဲဒီေက်းဇူးကို ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးေပၚမွာ ထြင္းထုထားသင့္တယ္။ ေက်ာက္တံုးေပၚမွာ ထြင္းထုတားေတာ့ အခ်ိန္ကာလဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာေညာင္းေနပါေစ၊ ဘယ္လိုမုန္တိုင္းမ်ဳိးကပဲ တိုက္ခတ္လာပါေစ ဒီအမွတ္အသားေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ႏိုင္စြမ္းမရွိဘူးေလ။ ဒီလိုဆုိရင္ သူတစ္ပါးရဲ ႔ေက်းဇူးတရားေတြကို ငါတုိ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အၿမဲအမွတ္ရ ေနမွာေလ လို႔ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

ဒီလိုပါပဲ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ရဲ ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြမွာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို နာက်င္ေစခဲ့သူေတြ၊ ေက်းဇူးျပဳခဲ့သူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နာက်င္မႈေတြကို သဲေပၚမွာေရးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမွာပါ။ ကိုယ့္အေပၚ ျပဳဖူးတဲ့ သူတစ္ထူးရဲ ႔ ေက်းဇူးကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္မပစ္ႏုိင္တဲ့ ေက်ာက္တံုးေတြေပၚမွာ ထြင္းထုၿပီးေတာ့ အၿမဲအမွတ္ရေနေအာင္ ျပဳလုပ္ရမွာပါ။

Ref; Sand & Stone

h1

ဇနီးေလးေယာက္

October 16, 2008

တစ္ခါတုန္းက ဇနီးေလးေယာက္ရွိတဲ့ အလြန္ခ်မ္းသာတဲ့ ကုန္သည္ႀကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူဟာ သူ႔ရဲ ့ နံပါတ္ ၄ ဇနီးသည္ကို အလြန္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး သူ၏အခ်စ္ဆံုး ဇနီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူမကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏုိးနဲ႔ တန္ဖိုးထားတယ္ေလ။ သူမ အတြက္ အေကာင္းဆံုးအ၀တ္အစားေတြ ဆင္ယင္ေပးၿပီး အလိုလိုက္အႀကိဳက္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ သူမကို အရမ္းဂရုစိုက္ၿပီး သူမအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေတြ ေပးခဲ့ေပမယ့္ သူမကိုေတာ့ ဘာတာ၀န္မွ မထမ္းေဆာင္ေစခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီကုန္သည္ႀကီးဟာ သူ့ရဲ႕ နံပါတ္ ၃ဇနီးသည္ကိုလည္း ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ သူမအတြက္ အၿမဲတမ္းဂုဏ္ယူ၀ံ့ႇၾကြားေနၿပီး သူ ဘယ္ပြဲတက္ တက္ ဒီနံပါတ္ ၃ဇနီးသည္ကို ေခၚသြားေလ့ရွိၿပီး သူ႔မိတ္ေဆြေတြကို သူမနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အၿမဲတမ္း ၾကြား၀ါေနခဲ့တယ္ေလ။ သူဟာ သူမ သူ႔ဆီကေန ထြက္သြားၿပီး အျခားတပါးေသာေယာက်္ားေနာက္ကို လိုက္သြားမွာကို အၿမဲတမ္းစိုးရိမ္ပူပန္ေသာကေရာက္ေနခဲ႕ ရတယ္။

ဒါ့အျပင္ သူဟာ သူ႔ရဲ ႔နံပါတ္ ၂ဇနီးသည္ကိုလည္း ခ်စ္ခင္ပါတယ္။ သူမဟာ သူ႔အေပၚ အလြန္အလိုက္သိၿပီး စိတ္ရွည္သည္းခံႏုိင္စြမ္းရွိပါ တယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ သူမဟာ သူ႔အတြက္ ဆိုးတိုင္ပင္ေကာင္းတိုင္ပင္ေဖာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး သူ ယံုအၾကည္ရဆံုးလူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုန္သည္ႀကီးဟာ သူ အခက္အခဲျပသနာေတြနဲ့ ရင္ဆိုင္ရတိုင္း သူမဆီက အၾကံဥာဏ္အၿမဲတမ္း ေတာင္းခံေလ့ရွိတယ္။ သူမ ကလည္း သူ႔ရဲ ႔အခက္အခဲမွန္သမွ် ေက်ာ္လႊားႏိုင္မယ့္နည္းလမ္းေတြနဲ႔ သူ႔ကို ကူညီခဲ့တယ္ေလ။ သူနဲ႔အတူ ေလာကဓံကို အတူလက္တြဲ ရင္ဆုိင္ခဲ့တယ္။

ကုန္သည္ႀကီးရဲ ႔နံပါတ္ ၁ဇနီးသည္ကေတာ့ သူ႔အတြက္ သစာရွိတဲ့ အေဖာ္မြန္ေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ သူရွာေဖြထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစာေတြ ကို စီးတဲ့ေရ ဆည္တဲ့ကန္သင္းလို စနစ္တက်ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၿပီး အိမ္မႈကိစေတြကိုလည္း မလစ္ဟင္းရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ တယ္။ သူမက ဘယ္ေလာက္ပဲ ကုန္သည္ႀကီးအေပၚ ေလးစားခ်စ္ခင္ေပမယ့္ ကုန္သည္ႀကီးကေတာ့ သူမကို လံုး၀မခ်စ္ပါဘူး။ သူဟာ သူမကို ဂရုေတာင္ မျပဳမိသလို ေနထိုင္ပါတယ္။

တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကုန္သည္ႀကီးဟာ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး အိပ္ရာထဲကို လဲပါေတာ႕တယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ သူ ေသဆံုးရေတာ့မယ္ဆုိတာ သူ႔ ကိုယ္သူ သိေနတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ ႔စည္းစိမ္ဥစာေတြနဲ့ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမႈေတြကို စဥ္းစားၿပီး တစ္ကုိယ္တည္း ေျပာေနတယ္။ အခု ငါ့မွာ ဇနီး ေလးေယာက္ရွိတယ္။ တကယ္လို႔ ငါေသသြားရင္ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနရမွာပါ။ တစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လိုေနရမွာလဲ လို႔ ေျပာေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ သူ႔ရဲ ႔နံပါတ္ ၄ဇနီးသည္ကိုေခၚၿပီးငါ မင္းကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး တန္ဖိုးထားတယ္ဆုိတာ မင္း သိပါတယ္ေနာ္။ အခု ငါ ေသရေတာ့မယ္။ ငါ ေသရင္ မင္းငါနဲ႔အတူတူ လိုက္ႏိုင္မလားလို႔ ေမးလိုက္တဲ့အခါမွာ သူ႔ရဲ ႔နံပါတ္ ၄ဇနီးသည္က ဒီလိုလုပ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူးလို႔ ေျပာၿပီး သူ႔ကို ေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာသြားတယ္။ သူမရဲ ႔အေျဖစကားဟာ သူ႔ရင္ကို ဓားထက္ထက္နဲ့ ထိုးလိုက္သလို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။

သူဟာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစြာနဲ႔ နံပါတ္ ၃ဇနီးသည္ကို ငါဟာ မင္းကို ငါ့ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ခ်စ္ခဲ႕တယ္ေနာ္။ အခု ငါေသရေတာ့မယ္။ ငါ ေသရင္ ငါနဲ႔အတူ လိုက္ႏုိင္မလားလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ သူမက ဟင္႕အင္း ……။ ဘ၀က ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ရွင္ ေသဆံုးသြားရင္ ကြၽန္မ ေနာက္အိမ္ေထာင္ထပ္ျပဳဦးမွာလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သူမရဲ ႔စကားေတြဟာ သူ႔ႏွလံုးသားကို ေအးစက္နာက်င္ေစခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္သူဟာ နံပါတ္၂ဇနီးသည္ကို ငါဟာ အခက္အခဲေတြ ႔တိုင္း မင္းဆီက အကူအညီေတြကို ယူခဲ့ရတယ္။ မင္းက ငါ့အခက္အခဲ ေတြကို အၿမဲတမ္းေျဖရွင္းေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေကာ။ အခု ငါေသရေတာ့မယ္။ မင္း ငါ့ကို ကူညီႏိုင္ဦးမွာလားလို႔ ေမးလိုက္တဲ့အခါမွာ သူမက ကြၽန္မ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ရွင့္အခက္အခဲကို ကြၽန္မ မကူညီႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ရွင္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရင္ ရွင့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးျပင္ဆင္ေပးမွာပါ လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သူမရဲ ႔အေျဖစကားဟာ မိုးႀကိဳးသြားတစ္လက္လို႔ ထြက္ေပၚလာခ်ိန္မွာေတာ့ ကုန္သည္ႀကီးရဲ ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာ အလံုးစံုပ်က္စီးသြားရပါေတာ့တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ ဂရုမစိုက္ဘဲ ပစ္ထားခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ ႔နံပါတ္ ၁ဇနီးသည္က ကြၽန္မ ရွင္နဲ့အတူတူလိုက္ပါ့မယ္။ ရွင္ ဘယ္ေနရာကိုပဲ သြားသြားေပါ့လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ကုန္သည္ႀကီးဟာ သူ႔ရဲ ႔နံပါတ္ ၁ဇနီးသည္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ သူမဟာ အစာေရစာျပတ္လပ္ ၿပီး ပိန္ခ်ဳံးေနသလို အရိုးေပၚအေရတင္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ႀကီးစြာေသာပူေဆြးေသာကေတြနဲ႔အတူ ကုန္သည္ႀကီးက ငါ မင္းကို အရင္တုန္းက ဂရုစိုက္ခဲ့သင့္တယ္ေနာ္လို႔ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစြာနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္။

အမွန္တကယ္ေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အားလံုးရဲ ႔ဘ၀ေတြဆီမွာ ဇနီးေလးေယာက္ ရွိေနပါတယ္။

နံပါတ္ ၄ဇနီးကေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတြရင္ ရင္းႏွစ္သည္းခ်ာ သားသမီးရတနာေတြပါ။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ဟာ သူတို႔အေပၚ ဘယ္ေလာက္ပဲၾကင္နာ ယုယၿပီး ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးေနပါေစ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ေသဆံုးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ပစ္ထားခဲ့မွာပဲေလ။

နံပါတ္ ၃ဇနီးသည္ကေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပစည္းဥစာရတနာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ အသက္ရွင္ေနစဥ္ သူတစ္ပါးခိုးယူမွာ အၿမဲတမ္းပူပင္ေသာကေရာက္ေနရတယ္။ ေသဆံုးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီဥစာရတနာေတြဟာ သူတစ္ပါးလက္ထဲကို သက္ဆင္းရမွာပဲေလ။

နံပါတ္ ၂ဇနီးကေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ရဲ ႔ ေဆြမ်ဳိးမိသားစုမ်ားနဲ႔ မိတ္ေဆြမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ အသက္ရွင္စဥ္မွာ သူတို႔ေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္ခဲ့ပါေစ ကြၽႏု္ပ္တို့ေသဆံုးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို့ရဲ႔ အုတ္ဂူနဲ့ သခ်ဳိင္းေျမဆီကို လာရံုကလြဲၿပီး သူတို့ ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္ပါဘူး။

အမွန္တကယ္ေတာ့ နံပါတ္ ၁ဇနီးဟာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုယ္တိုင္ရဲ ႔ ႏွလံုးသားစိတ္၀ိညာဥ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽႏ္ုပ္တို့ ဘယ္ေလာက္ပဲ လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး ဥေပကာျပဳထားပါေစ ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔အေပၚ အၿမဲသစာရွိၿပီး ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္ႏိုင္တာကေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို့ရဲ႔ စိတ္၀ိညာဥ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

Ref: The 4 Wives

h1

ကြၽန္ေတာ္တို႔အေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္

October 10, 2008

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဟာ ခဏအတြင္းမွာပဲ စိတ္ကို ၾကည္လင္လန္းဆန္းေစတယ္။

ပန္းေလးတစ္ပြင္႕ဟာ အိပ္မက္ကို လႈပ္ႏိုးႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။

သစ္ပင္တစ္ပင္ဟာ သစ္ေတာတစ္ခုကို စတင္ေမြးဖြားေစႏုိင္တယ္။

ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ဟာ ေႏြဦးရာသီရဲ ႔အေငြ႔႔အသက္ကို ေဖာ္က်ဴးႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

အျပံဳးေလးတစ္ခ်က္ဟာ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။

ၾကယ္ပြင့္ေလးတစ္ပြင့္ဟာ ပင္လယ္ျပင္မွာ သေဘာၤေတြကို လမ္းေၾကာင္းျပေပးႏိုင္တယ္။

စစ္မွန္တဲ႕့စကားလံုးတစ္လံုးဟာ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို သတ္မွတ္ေပးႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

မဲဆႏတစ္ခုဟာ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံကို ေျပာင္းလဲေစႏုိင္တယ္။

ေနျခည္တစ္ျဖာဟာ အခန္းတစ္ခုကို အလင္းေရာင္ေပးနုိင္စြမ္းရွိတယ္။

ဖေယာင္းတိုင္မီးတစ္ခုဟာ အေမွာင္ကို ဖယ္ရွားႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

ရယ္ေမာသံတစ္ခုဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ ၀မ္းနည္းျခင္းတစ္စံုတစ္ရာကို အႏုိင္ယူႏုိ္င္စြမ္းရွိတယ္။

ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ့ ေျခတစ္လွမ္းဟာ ခရီးစဥ္တစ္ခုကို စတင္ႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုဟာ ကြၽႏ္ုပ္တုိ ့ရဲ ့ စိတ္၀ိညာဥ္ေတြကို ျမွင့္တင္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

ႏွလံုးသားတစ္စံုဟာ အမွန္တရားကို ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

ဘ၀တစ္ခုဟာ အေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးကို လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။

ဒါေတြအားလံုးဟာ သင့္အေပၚမွာပဲ မူတည္ေနပါတယ္။

Ref; one . . . can